MEDITATIE: WAT IK ZO VROLIJK AAN PASEN VIND

MEDITATIE: WAT IK ZO VROLIJK AAN PASEN VIND
Ik denk dat een belangrijk deel van het antwoord ligt in de verhalen van de Paaswake, het binnendragen van het nieuwe licht, met de boodschap dat het duister van de nacht wordt doorbroken. Hoe dan?
Nou, dan moet je beginnen te luisteren naar die verhalen van de nacht, en hoe daarin het opnieuw licht wordt voor de mensen, en het nieuwe leven alle kans krijgt.  Bijvoorbeeld het verhaal in Genesis  dat de ark met Noach en de geredde familie en beestenboel inderdaad hun geluk niet op kunnen en weer aan land gaan. Maar ook bijvoorbeeld hoe de stad Ninevé, die hopeloos van het goede pad af was, zich omkeert, in zak en as gaat en weer een heel nieuw en goed leven kan beginnen. En hoe Daniel en zijn vrienden voet bij stuk houden en weigeren te buigen voor dictator Nebukadnezar, en gered worden uit de leeuwenkuil. Zij worden gered, en de over het paard getilde dictator wordt een bekeerde gelovige. Kortom, Pasen is het leven in een ander nieuw spoor, een doortocht door de nacht, een spoor naar het Licht van Christus.
 
Van de huidige paus kan ik ook vrolijk worden:
Aan het eind van een ontmoeting, toen paus Franciscus te gast was bij de evangelisch-lutherse gemeente van Rome, ontvingen ze uit zijn handen een gouden kelk voor de viering van het avondmaal. In het gesprek dat plaatsvond, kreeg de paus de vraag voorgelegd wanneer hij dacht dat er tafelgemeenschap zou zijn tussen de lutherse en katholieke Kerk. In zijn antwoord zei de paus onder andere dit: ‘De Heer is aanwezig. Jullie geloven dat de Heer aanwezig is. Wat zijn de verschillen? Ja, ik hoor van uitleggingen en interpretaties, maar het leven is groter dan uitleggingen en interpretaties.
Leef altijd uit je doop: één geloof, één doop, één Heer. Dat is wat de heilige Paulus ons voorhoudt. Trek daar de consequenties uit. Ik zou het niet wagen toestemming te geven tot intercommunie, want dat behoort niet tot mijn competenties. Eén doop, één Heer, één geloof. Spreekt zelf met de Heer met voortschrijdend inzicht. Meer durf ik er niet over te zeggen.’
 
Zegt Franciscus dít, als hoofd van de Kerk, heeft hij dan niet wat meer in de melk te brokkelen? Maar toch: De paus verheft zich niet boven alle anderen binnen de Kerken die hier mee bezig zijn. En met het laatste wat hij zegt, wijst hij op de vrijheid die we hebben om volgens ons eigen geweten en naar ons eigen geloof te handelen.
Over een nieuw spoor gesproken! Zalig Pasen!
Bert Griffioen.
 
terug