MEDITATIE: ONGELOVIGE MENSEN BESTAAN NIET... MEDITATIE: ONGELOVIGE MENSEN BESTAAN NIET...
De vraag is dan ook niet of mensen geloven, maar wáár ze in geloven. Bij het doorvragen hoor ik nog wel eens, dat iemand humanist is.
Als ik echter informeer naar wat men dan weet van Desiderius Erasmus of van die andere zestiende eeuwer, Dirck Volkertsz. Coornhert, dan blijken ze van die theologen en humanistische grondleggers weinig te weten.
Nee, wij zijn moderne humanisten. Reden voor een zoektocht. Het resultaat van dat zoeken wil ik u niet onthouden:
Het humanisme is een levensbeschouwing die uitgaat van de waardigheid van mensen en haar inspiratie vindt in menselijke vermogens.
Kernwoorden hierbij zijn vrijheid, kracht, verantwoordelijkheid en waardigheid.
Mensen geven vorm aan hun ervaringen, ideeën en gevoel door middel van verhalen, kunst, muziek en verbeelding. Expressie is voor humanisten een levensbehoefte; door zich uit te drukken, geven mensen zin en betekenis aan hun bestaan. De menselijke culturen die als gevolg van deze expressies zijn gegroeid, zijn inspirerend en inherent waardevol - al zijn ze niet boven kritiek verheven.
Natuurlijk kan ik hier niet alles vermelden van wat de humanistische stroming in onze cultuur over zichzelf zegt, maar veel ervan zou zo maar in “hebt uw naaste lief als uzelf”, kunnen passen.
 
Als je een eigen identiteit wilt uitstralen, is dat best lastig. Wat daarbij helpt is de pertinente ontkenning van het bestaan van God, en de stelling dat humanisten kritiek op religies, levensbeschouwingen en ideologieën beschouwen als een belangrijke verworvenheid. Ook als deze kritiek de vorm van spot en satire aanneemt.
Om een eigen identiteit vast te stellen is het nu eenmaal nodig het verschil aan te tonen met die van anderen. Moeten wij daar als christenen wakker van liggen? Ik denk het niet.
Niets nieuws onder de zon (Mattheüs 5: 11 en Lucas 6: 22).
 
Er is al voor de wereld en de mensen gekozen, dus daar zal het om dienen te gaan (Joh. 3: 16).

 
terug