MEDITATIE: MIJN GOD, MIJN GOD, WAAROM HEBT U MIJ VERLATEN?

MEDITATIE: MIJN GOD, MIJN GOD, WAAROM HEBT U MIJ VERLATEN?
Het boek Genesis bijvoorbeeld kennen wij onder die naam als het eerste boek van de Bijbel. Dat hebben we overgenomen uit de Griekse vertaling van het eerste Testament, de Septuaginta. De Hebreeuwse Bijbel echter heeft het over ‘In den beginne’, de aanhef van dat boek. Als dat gezegd wordt, gaat het voor ons over Genesis, net zoals wij het ‘Wilhelmus’ zeggen en daar ons volkslied mee bedoelen en met ‘De Heer is mijn Herder’ psalm 23, die ook daar mee begint.

Marcus wil met de woorden van Jezus in het Aramees - de spreektaal van die tijd - allereerst de authenticiteit ervan benadrukken, maar tevens verwijzen naar de bedoeling achter die woorden; want ook hier gaat het om de psalm in zijn geheel. Als we het alleen beperken tot de uitroep van godverlatenheid, dan versmallen we het tot die ene zin. Met Psalm 22 gaat vanaf het begin een hele wereld voor ons open en vallen we van ene verbazing in de andere: Getsemané en Golgotha komen voorbij met tot slot een lofzang van allen die God zoeken; zij zullen voor altijd mogen leven.
Natuurlijk wisten de schrijvers van de TheNaCH (Wet,Profeten,Geschriften) niets van Jezus van Nazareth en de weg die hij is gegaan. Andersom is dat wel het geval: Jezus, de evangelisten, Paulus, maar ook al die anderen in het Tweede Testament, citeren teksten uit bijna alle boeken en geschriften van de hun bekende Bijbel om de betekenis van het Evangelie voor heel de wereld duidelijk te maken.

Eerste en Tweede Testament zijn daardoor onverbrekelijk met elkaar verbonden, waarbij het Tweede Testament aanvullend afhankelijk is van de Bron, die Zich al in het Eerste heeft geopenbaard.
Vanuit de lijdensweek zien we zo uit naar Pasen, wanneer het allemaal zal zijn vervuld.
 
terug