Jaarthema 2010/ Doel

Als jaarthema hebben we als  Raad van Kerken gekozen voor : ‘oecumene tussen wat kan en moet’. Doel: nagaan in hoeverre we oecumenisch kunnen en willen zijn en hoe we dat hier ter plaatse vorm kunnen geven.

Invulling / Programma

Op 2 gespreksavonden in de Engelbewaarders- en de Pelgrimskerk hebben we al stil gestaan bij die vragen.

Éénworden?

Op een van die avonden vroeg iemand: moeten we dan één worden? Wat de RvK betreft is het antwoord op die vraag nee.  Met de oecumene willen wij geenszins naar 1 kerk of 1 geloof toe. Wat we wel willen is eensgezindheid. Over en van bepaalde dingen weten en voelen dat we die allemaal belangrijk vinden.  

Wat we wel willen met oecumene is dat we van elkaar verwachten dat we met elkaar onze geloofsovertuigingen en –belevingen kunnen en willen delen. Wat we wel willen is eensgezindheid. En door die eensgezindheid kunnen we ons één voelen zonder dat we allemaal hetzelfde kunnen, willen of moeten zijn. Het vertelde verhaal van grote en kleine muis laat zien dat je vanuit een verschillend perspectief naar hetzelfde kunt kijken en toch verschillende dingen zien. En het laat zien dat als je vanuit hetzelfde eensgezinde perspectief kijkt je eensgezind hetzelfde ziet. Ook in Filippenzen 2 gaat het over die eensgezindheid; een in streven en een in geest.

Wat we wel willen met oecumene is dat ieder kan en mag verwachten dat ieders eigenheid gerespecteerd wordt. Om recht te doen aan die verschillende eigenwijzen van geloven en oecumene beleven delen we op 17 januari geen brood en wijn. We delen wel onze gezindheid. Onze gezindheid over geloven, over oecumene en over samen kerk en christen zijn. We doen dat delen door elkaar te laten weten hoe we gezind zijn.  Vier van de leden van de Raad van Kerken laten hun persoonlijke gezindheid horen in een getuigenis. Iedereen kan zijn gezindheid laten zien over de stelling “Oecumene is met andere ogen kijken om hetzelfde te kunnen zien” 

Zondag 17 januari 2010

hadden we een oecumenische viering van de Raad van Kerken in de week van de eenheid met als thema ‘eensgezind en één?’ Dit was de eerste en enige oecumenische viering van 2010 in Badhoevedorp-Lijnden. Het was ook de laatste oecumenische viering van dominee van Doorn in Badhoevedorp- Lijnden. We willen haar als eensgezinden en oecumenisch betrokkenen  iets  meegeven: een blik op de oecumene in Badhoevedorp. We doen dat door  een klein boekje te vullen met gedachten en herinneringen aan de oecumene in Badhoevedorp. Gedachten, namen, citaten, wensen, teksten waaruit onze eensgezindheid blijkt zonder onze ogen te sluiten voor verschillen of andere opvattingen.

Tot 14 februari kunt u nog bijdragen aan dat boekje door een mailtje of telefoontje: Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.   of 659 3554.  

Getuigenissen

Hier vindt u enkele citaten uit de getuigenissen van 17 januari die ook hun plek zullen krijgen in dat boekje:

•  “Je maakt mij niet volmaakt gelukkig door één te zijn in liefde, één in geest. Dan wordt het spannend van binnen. Waar klopt het allemaal niet met die eenheid? Te snel de deur op een kier wil nog niet zeggen dat er veel licht valt. Hoewel ik wel van de regenboog kan spreken: als een weten. Dat die er is. Je hebt zon, je hebt wolken, je hebt zelfs regen terwijl die zon schijnt: je weet dat die regenboog er dn ook moet zijn. Je hebt wolken die dreigen en ons zicht op de hemel belemmeren. Je kijkt dan vol  verlangen naar dat teken dat hij er is. Als mens is ie verschenen en jij hebt de bron in je.  “ (uit de getuigenis van Pastor Post) 
• “Er is één God… Gek genoeg zijn er talloze kerkgenootschappen… Dat is wel raar…
  
  Eigenlijk zijn die talloze kerken tekenend voor ons onvermogen om elkaar lief te hebben.
  Elkaar lief te hebben in die zin dat we elkaar de ruimte gunnen en geven voor eigen opvattingen.
  
  Mensen maken fouten, door mensen bestuurde kerken maken fouten waardoor ze mensen van zich vervreemden. In de heilige christelijke kerk is plaats voor iedereen, voor elke opvatting en elk debat. Dat debat wordt echter altijd gevoerd in de geest van het grootste gebod: “heb uw naaste lief als uzelf en God boven alles” ;  dus  met open vizier en in liefde tot de broeders en zusters, van welke christelijke geloofsrichting dan ook “ (uit de getuigenis van Duco Mansvelder) 
• “Als het om eensgezindheid gaat tussen verschillende kerken, wil ik liever dan die instituten,  namen horen van levende mensen. Gezichten van mensen voor me zien die ik heb ontmoet, van wie ik heb geleerd, die mij hebben doen opkijken. En ik wil verhalen horen van mensen die ik nooit eerder heb gezien. Verhalen over hoe zij het redden in dit bestaan. Ik wil luisteren wat zij me vertellen over hoe God hen bemoedigt en troost, herschept. Dat is de vindplaats van heiligheid in het bestaan.
  
  Ik sta niet op mezelf. Niemand staat op zichzelf. Niemand leeft voor zichzelf. Als wij geloven dat God op ons betrokken is, zijn wij in Hem verbonden met elkaar. Een verscheidenheid van mensen met al hun verschillen verbonden. Mensen die zich niet neerleggen bij wat is. Mensen die zich samen buigen omwille van gerechtigheid. Mensen die tasten naar hoop. Licht vinden in elkaars ogen. “ (uit de getuigenis van Ds van Doorn) 
• “Later werd een Raad van Kerken Badhoevedorp-Lijnden opgericht.
  In een notariële akte werd vastgelegd:
  
      De kerken willen in getuigenis en dienst gestalte geven aan de gemeenschap van kerken.
      Zij doen dit in het geloof in de ene Heer Jezus Christus, het Hoofd der Kerk en de Heer der wereld.
  
  12 april 1985, dus nu 25 jaar geleden  hebben de kerken een gelofte afgelegd.
  Daarop mogen wij elkaar blijven aanspreken! 
  
  Paulus heeft het over eenheid en eensgezindheid:
  
  opdat iedereen zal belijden: Jezus Christus is Heer!”(uit de getuigenis van Jan Koetsier)

Met vriendelijke groet

Joyce Aalberts