IN MEMORIAM KLAAS JONKER IN MEMORIAM KLAAS JONKER
De periode waarin hij zijn eigen zaak had bleef voor hem de belangrijkste. Lief en leed werden samen gedeeld en over menselijk leed dat werd ervaren werd weinig of niet gesproken, maar dat hun tweede dochtertje maar een half jaar heeft geleefd en wel moest worden genoemd op de kaart zegt misschien iets over het ingrijpende van dat verlies.
Emotionele dingen waren voor Klaas geen gespreksonderwerp. Er moest hard worden gewerkt, en veel tijd en aandacht voor gevoelsmatige overwegingen was er niet. De oorlogsperiode was ingewikkeld voor hen omdat ze zo dicht naast de Duitsers woonden. Hun deelname aan verzetsactiviteit was vanzelfsprekend niet zichtbaar voor de mensen.
In de winkel en de klantenkring werden mensen soms, zonder ruchtbaarheid, geholpen als er te weinig geld was. Geloven was voor hem vooral doen naar wat je gelooft en er werk van maken op de maandag na de zondagse kerkgang.
De kleinkinderen hebben goede herinneringen aan een grootvader, en de achterkleinkinderen aan een overgrootvader die heel goed kon genieten, en zorgde voor lekker en goed eten, en die gasten aan tafel wist te waarderen. We wensen Klaas’ vrouw Marijtje, die nu in Meerwende woont, kinderen Riet en Hans, Greet en Piet, en Harm en Ina en de familie en vrienden toe dat zijn gedachtenis en de vele verhalen hen tot zegen zal zijn.
Bert Griffioen.
terug