1E LUSTRUM BERT GRIFFIOEN

Bert ontspannen in de kerk. Nietsvermoedend?!
1E LUSTRUM BERT GRIFFIOEN
Stiekem repeteerden zangers bij leden thuis. Stel dat Bert iets zou horen. Dan zou hij onmiddellijk willen meedoen. Ook Gerard van Viegen, de voorganger van de dienst, nam graag deel aan het complot. In Sloten bleek die zondag een predikant dubbel geboekt, iets wat nooit voorkwam. Excuses en Bert was vrij.

Maar hoe houden we hem thuis en krijgen we hem in de kerk? Will was daarvoor de onmisbare schakel. Het lukte hem Bert te krijgen waar we hem wilden hebben. In zijn overhemd schoof hij aan bij de dienst. Berts geoefend oog zag wel hier en daar iets ongewoons maar hij kreeg geen argwaan.


Na de collecte stapte Lucie Gijzenberg het podium op en zette Bert in helder zonlicht. Noemde hem reisleider en reisgenoot op de weg naar Gods rijk. ‘Het waren vijf goede jaren met hoogte en dieptepunten. We genoten van prachtige uitzichten en Bert leerde ons daarbij zingen en dat tilde ons op. We hopen op een tweede lustrum.’


Het vierstemmig zondagskoor onder leiding van Wilna Wieringa met Jan Boogert aan de piano, zong speciaal voor Bert ‘Kom , God, en schrijf uw eigen naam’, een lied over liefde, trouw en standvastigheid. Behalve zang was er zoet.


Toegewijde baksters zorgden voor lekkers bij de koffie. Een jonge talentvolle pianist begeleidde het samenzijn in de ontmoetingsruimte. De bloemengroep had gezorgd voor een prachtig symbolisch bloemstuk: Bert en Will als witte rozen en de gemeente als een veelkleurig bloemig geheel.

Tijdens de dienst bedankte een ontroerde Bert. Hij had wel aan de zondag vijf jaar geleden gedacht, aan de verhuizing en de bevestiging. ‘ Het voelt goed in Badhoevedorp, vertrouwd, met alle ups en downs. ‘Dit is voor ons allen een historisch moment.’
Inger Albers.
terug